ابوحنيفه در بارهء آن‌حضرت مىگويد : « فقيه‌تر از جعفر بن محمّد نديدم » . و نيز گفته است : « جعفر بن محمّد فقيه‌ترين كسى است كه ديدم » . « او ( امام صادق عليه السلام ) در دين داراى دانشى سرشار و در حكمت صاحب ادبى كامل است » . شهرستانى در بارهء آن‌حضرت مىگويد : ابن حجر هيثمى در بارهء آن امام مىگويد : « مردم از جعفر بن محمّد الصادق علومى نقل كرده‌اند و آوازهء او در تمام شهرها پيچيده و پشيوايان بزرگ از او روايت نقل كرده‌اند » . سيد امير على ، نويسندهء كتاب مختصر تاريخ العرب و التمدن الاسلامى ، در بارهء آن‌حضرت مىگويد : « اين اشاره را از ياد نبايد برد كه كسى كه زعيم اين جنبش بود ، يكى از نوادگان على بن ابىطالب موسوم به امام جعفر ، ملقّب به صادق بود . وى مردى بود با افقهاى باز فكرى و خردى بس دورانديش . به علوم عصر خويش بسيار اهتمام مىورزيد . در واقع او به عنوان نخستين پايه‌گذار مدارس فلسفى در اسلام محسوب مىشود . در اجتماعات و جلسات علمى آن‌حضرت ، تنها كسانى كه بعداً به عنوان بنيان‌گذاران مذاهب فقهى معرفى شدند ، شركت نمىكردند بلكه دانش‌پژوهان علاقه‌مند به فلسفه و فلاسفه از نقاط دوردست نيز در اين جلسات شركت مىجستند » .